Emel İnce Yıldız

Eylül 24, 2009 - Bizim Evin Halleri

Bayram tatili biraz yorucuydu bu kez. Vaktin çoğu yolda geçti. Kısa tatillerde eve gitmeme kararı aldım ben de. Aslında ablamların yavruları büymeden eve gitmeme kararı alsam daha iyi sanki.  Gürültüydü yoldu derken  uzun süre kendime gelemiyeceğim sanırım.

Tatilden kısa kısa;

Ünlem Karaman garının içindeki yüksek bekleme salonunu (yandaki mekan) yıllardan sonra ilk kez gördüm. Ben küçükken hep orada beklemek isterdim. Annem hiç izin vermezdi. Bu da böyle bir anımdır.

Ünlem Evde yediğim anne yemeklerine doyamayıp bir kısmını da yanımda getirdim.
Ünlem Evdeki kalabalık nedeniyle Ben ve Murat gece ablamda kaldık. Çok güzel ağırlandık. Her  gece Nescafe içtik. Herkesten çok uyuduk. Sabahları "Kahvaltı hazır aşağıya bekliyoruz" telefonlarıyla uyandırıldık. (Foto: ablamda kahve keyfi)

Ünlem Birinci bayram günü amcamı ziyarete Kasaba'ya (Karaman'ın bir ilçesi, asıl adı Kazımkarabekir (Ama Karaman'da kasaba olarak anılır (Aslında adı gaferiyatmıymış neymiş (Kazım Karabekir Paşa buralı olduğu için bilmem ne zaman ismi bu şekilde değiştirilmiş (Bu arada benim de memleketimdir kendisi (yine birsürü gereksiz bilgi için bir sürü gereksi parantez açtım ! ( ünlemden de anlaşıldığı üzere burada çok fena kızıyorum kendime ))))))  gittik. Uzun yıllardan sonra babannemin evinin içinde buşunduğu amcamların arka bahçesini ziyaret ettim. Bu bahçe bana küçükken çok büyük gibi gelirdi. Bir uçtan bir uca koş koş bitmezdi. Küçükmüş aslında. O sırada yanımda olan Elmas'la (Amcam'ın torunu (tahmini 9-10 yaşlarında)) bu tespitimi paylaştım. O da "zaten büyük ki" dedi. Belki de babannemin bahçesi küçüklere büyük görünen sihirli bir bahçedir.

Foto: Babannemin Bahçesi

Ünlem Güneş (ortanca ablamın en küçük kızı (tahmini 1.5 yaşında) filmlerdeki taşdevri insanları gibi konuşuyor. Çözebildiklerim;

"Ben GUneş"
- merhaba, ismim Güneş-

"Teydecim cici"
-teyzecim sen çok şahane bir insansın-



Foto: Güneş

"Teydecim KAKA"
 - teyzecim sana ayar oldum - (sinirli olduğu halde "teyzecimden" asla taviz vermiyor, bu çocuğun bu yönünü çok taktir ediyorum-

"Baba Gok (yok)"
- babam nerde anne ?-

"goggo"
- rocco şeker istiyorum-

"barbi bebek, annem gok, babam gok"
Bu da güneşin bestesi. Kendisi neşeli ve tempolu sözlese de sözler biraz hüzünlü sanki, bu da şarkıyı arabesk yapar bence (Allam 1.5 yaşında arabest-fantezi türünde beste yapan bir yiğenim var))

Ünlem İkea kutularını ailece monte ettik. Çok eğlendik. (Foto: adrese teslim Gökay)






Ünlem Ablamlarla 100. Geleneksel batırık partimizi yaptık. İçine yoldan aldığımız cevizlerden koyduk. (Foto: partiden kalan batırık ve garnitürler)


Günün Özzlü Sözü/sÖzleri:

Umutla yolculuk etmek, gidilecek yere varmaktan çok daha güzeldir.

Robert Louis Stevenson

 

EkleBunu Sosyal Paylaşım Butonu
Yorum yaz!

<- Son Sayfa :: Sonraki Sayfa ->

Hakkımda

Evin en küçüğü olmam dolyısyla ispiyoncuyum, temblim ve dağnığım. Sakızlı muhallebiyi, karpuz kollu elbiseleri, twoandahalfman'i, Fikret Kuşkanı ve heyecanla anlatılan hikayenin başında "bunu daha önce anlatmıştın" demeyi çok sewerim. 3 sene anaokuluna gittim, süper yıllardı. Patates baskısı, öğle uykusu, hamurdan zamazingo yapımı derken yıllar geçip gitti. Öğrenim hayatım daha az eğlenceli olan, anadolu lisesi, fen lisesi ve ODTÜ ile devam etti. Şu anda bilişim sektöründe çalışıyorum. Evliyim.

Kategoriler

Arkadaşlarım

Blogcu Yardım